Nog vijf dagen

Janneke en André zijn klaar voor vertrek en lijken meer geïnteresseerd in de meerdaagse weersverwachting dan in het politieke nieuws. Terwijl in Den Haag de miljarden bezuinigingen voor 1 mei bij elkaar gesprokkeld moeten worden, hebben beide pelgrims hun zaakjes op orde.

In vroeger tijden werd een pelgrimage vaak opgelegd als straf / religieuze  boetedoening. Soms moest men voor de  volgende zonsopgang uit de stad verdwenen zijn, om niet vogelvrij verklaard te worden

Rocamadour in Frankrijk waar Janneke en André ook langs komen was evenals Santiago de Compostela een vaak gekozen bestemming vanuit Nederland. Reisdocumenten bestonden soms uit kerkelijke- of gerechtsdocumenten die de reden van de reis duidelijk maakten.

Vaak bleek een opgelegde pelgrimage een "uitgestelde doodstraf". Een pelgrimage was gevaarlijk. Het klimaat, ondervoeding, ziektes en struikrovers maakten de tocht zeer risicovol. Kwam men heelhuids terug in het bezit van een Compostela / aflaatbrief, dan was de straf of een eventuele schuld voldaan.
Reizen in een groep en de uiterlijkheden van een (arme) pelgrim aannemen waren enkele maatregelen die enige bescherming boden. Hoewel Janneke en André er in hun wielerkleding op de fiets niet uitzien alsof ze klaar zijn "De Gelofte van Armoede" af te leggen, zal er wel een Jakobsschelp zichtbaar zijn. Deze maakt naast de bestemming duidelijk dat er voor "struikrovers" niets te halen valt.

                                           

De illustraties van schelp en pelgrim zijn van het internet gehaald.